Inicio
»
Apokalipsirantz: geroaren historia politikoa. 1. Lehenaren historia: kolonialismoa eta nekropolitika
-
5% dto.
Caracteristicas
- Páginas: 377
- Formato: 22,5x14,5 cm
- Fecha Edición: 2026
- Edición: 1
- Encuadernación: Tapa blanda o Bolsillo - Con solapas.
- Peso: 0,59 kg.
-
Apokalipsirantz: geroaren historia politikoa. 1. Lehenaren historia: kolonialismoa eta nekropolitika
-
9788413198194
-
-
-
-
-
-
Antropozenoak eragin duen mundu-krisi orokorraren ondorioz, filosofiaren egungo galderarik garrantzitsuenetako bat zera da: «nora goaz?». Liburu honek proposatzen duen erantzuna «apokalipsirantz goazela» da; ez du apokalipsia zentzu teleologiko edo eskatologiko batean proposatzen, ezta zentzu katrastofista batean ere. Aitzitik, kontzeptu filosofiko berri bezala proposatu nahi du: apokalipsiak «errebelazioa» esan nahi du eta, beraz, «modernitatearen errebelaziora goaz», hots, oraindik ere ulertu ez dugun gure «lehenaldiaren geroaldia» den errebelaziora. Horretarako, saio honek argudiatzen du modernitateak eragindako lehen apokalipsia, kolonialismo europarrarena (XVI-XX, 70 milioitik gorako hilketa), berriro ere bisitatu eta aztertu behar dela eta, zehazkiago, bertan filosofiak izan duen zeregin zentrala. Horregatik, lan hau «geroaren historia bat» da: XVI. mendean hasten den geroaldiaren historia bat eta, aldi berean, historiaren filosofia berri bat. Aurrerago argitaratuko den beste liburu batek «orainaldiaren eta geroaren historiak» (XX-XXI) azalduko ditu. Saio honek modernitateko filosofo garrantzitsuenetako batzuen lana aztertzen du: Moro, Spinoza, Kant, Hegel eta Marx. Mororen Utopia-tik (1516) Marxen Kapital-era (1867-) 350 pasa urte daude. Beraz, liburu honek aztertzen du europarrek modernitatea filosofiaren bidez nola eraiki duten eta mundu ez-europarrak modernitate horri nola erantzun dion 350 urte horietan. Hala, modernitate filosofikoak historia, politika eta subjektu propioak sortu eta zilegitu dituela azaltzen du lan honek; baina egundainoko historia moderno gehienek ez bezala, «Europa, zientzia, arrazoia, gizabanakoa, egia, humanismoa eta abar» modernitatearen erdigunean kokatu beharrean, bortizkeria inperialista-koloniala ezartzen du. Hala, modernitatearen diskurtsoaren erdian bortizkeriazko zartadura edo pitzatze ontologiko bat paratzen du saioak eta, beraz, arrazoi modernoa bortxazko arrakala bezala birdefinitzen du. Joseba Gabilondo irakasle erretiratua da. AEBetako hainbat unibertsitatetan irakatsi du: Bryn Mawr College, University of Florida, University of Nevada, Reno, eta Michigan State University. Duke University-n eta Columbia Unibersity-n ere irakasle gonbidatua izan da, eta baita ikerketa bekaduna Oxford University-ko European Studies Centren. Euskal literaturari, espainiar nazionalismoari, globalizazioari eta populismoari buruzko hainbat libururen egilea da euskaraz, ingelesez eta gaztelaniaz; bere hainbat liburu hizkuntza horietara itzuliak izan dira halaber. Besteren artean hauek aipa daitezke: Nazioaren hondarrak: euskal literatura garaikidearen historia postnazional baterako hastapenak (1978-2000), (2006); New York-Martutene: euskal postnazionalismoaren utopiaz eta globalizazio neoliberalaren krisiaz (2013, Euskadi Literatura Saria); Globalizazioak eta Erdi Aro Berria: diferentzien itzulerak (2015, Unamuno Saiakera Saria); Before Babel: A History of Basque Literatures (2016); Populismoaz: Subiranotasun globala eta euskal independentzia (2017); España postimperial: Ideologías del imperio restaurativo (2024). Egun, Floridan ikertzen eta idazten jarraitzen du.